ᠴᠡᠴᠡᠭ ᠦᠨ ᠡᠷᠢᠬᠡ- ᠪ ᠂ ᠯᠾᠬᠠᠪᠠᠰᠦᠶ᠋ᠷᠦᠩЦэцгэн эрхи-Б. Лхагвасүрэн
ᠴᠡᠴᠡᠭ ᠦᠨ ᠡᠷᠢᠬᠡ-ᠠᠨᠠᠨᠳᠤ ᠤᠶᠠᠩᠭᠠᠯᠠᠨᠠ
ᠴᠡᠴᠡᠭ ᠦᠨ ᠡᠷᠢᠬᠡ-ᠪ ᠂ ᠯᠾᠬᠠᠪᠠᠰᠦᠶ᠋ᠷᠦᠩ
ᠴᠡᠴᠡᠭ ᠦᠨ ᠡᠷᠢᠬᠡ
ᠪ ᠂ ᠯᠾᠬᠠᠪᠠᠰᠦᠶ᠋ᠷᠦᠩ
ᠡᠵᠢ ᠠ᠋
ᠡᠵᠢ ᠡ
ᠲᠠᠨ ᠦ
ᠴᠠᠰᠤᠲᠤ ᠴᠠᠭᠠᠨ ᠭᠠᠨᠲᠢᠭ ᠥᠯᠮᠡᠢ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠲᠠᠨᠢ
ᠴᠡᠴᠡᠭ ᠦ᠋ᠨ ᠡᠷᠢᠬᠡ ᠡᠷᠭᠦᠶᠡ ᠭᠡᠵᠦ
ᠴᠡᠴᠡᠭ ᠲᠡᠭᠦᠯᠡ ᠃
ᠲᠠᠨ ᠤ
ᠰᠠᠶ᠋ᠢᠬᠠᠨ ᠰᠡᠳᠬᠢᠯ ᠢᠶ᠋ᠡᠨ
ᠣᠯᠳᠠᠭ ᠪᠠᠶ᠋ᠢᠬᠰᠠᠨ ᠨᠣᠮᠢᠨ ᠲᠠᠯᠠᠡᠴᠡ
ᠰᠠᠶ᠋ᠢᠨ ᠮᠠᠭᠤ ᠶ᠋ᠢ ᠢᠯᠭᠠᠯ ᠦᠭᠡᠢ ᠰᠡᠷᠢᠭᠦᠴᠡᠭᠦᠯᠳᠡᠭ ᠡᠭᠦᠯᠡᠨ ᠰᠡᠭᠦᠳᠡᠷ ᠳᠣᠣᠷᠠ ᠠ᠋ᠴᠠ
ᠡᠵᠡᠭᠦᠢ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠮᠢᠨᠢ ᠮᠢᠨᠦ ᠳᠠᠭᠤᠤ ᠶ᠋ᠢ ᠰᠣᠨᠣᠰᠳᠠᠭ
ᠡᠷᠬᠡ ᠲᠠᠩᠬᠠᠢ ᠴᠡᠩᠬᠡᠷ ᠭᠣᠷᠣᠬᠠᠨ ᠤ ᠬᠥᠪᠡᠭᠡᠨ ᠡᠴᠡ
ᠴᠡᠴᠡᠭ ᠲᠡᠭᠦᠯᠡ
ᠴᠡᠴᠡᠭ ᠲᠡᠭᠦᠬᠦ ᠳᠤ ᠪᠠᠨ ᠪᠢ ᠤᠬᠢᠯᠠᠵᠤ ᠲᠡᠭᠦᠯᠡ
ᠤᠨᠠᠭᠰᠠᠨ ᠬᠠᠷᠠᠭᠤᠰᠤᠯ ᠦᠨ ᠨᠢᠯᠪᠤᠰᠤ
ᠤᠨᠤᠭᠰᠠᠨ ᠴᠡᠴᠡᠭ ᠪᠦᠷᠢ ᠶ᠋ᠢ ᠣᠯᠵᠤ ᠲᠡᠭᠦᠯᠡ
ᠲᠠᠨ ᠳᠤ ᠪᠠᠨ ᠴᠡᠴᠡᠭ ᠦ᠋ᠨ ᠡᠷᠢᠬᠡ ᠡᠷᠭᠦᠶᠡ ᠭᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍
ᠨᠢᠭᠡᠨ ᠵᠤᠨ ᠤ ᠪᠠᠶ᠋ᠢᠲᠤᠭᠠᠢ
ᠨᠢᠭᠡᠨ ᠵᠠᠭᠤᠨ ᠤ ᠴᠡᠴᠡᠭᠡᠰ ᠴᠦ᠍ ᠦᠯᠦ ᠬᠦᠷᠦᠯᠴᠡᠨᠡ
ᠰᠠᠶ᠋ᠢᠬᠠᠨ ᠡᠵᠢ ᠮᠢᠨᠢ
ᠰᠠᠨᠴᠢᠭ ᠲᠤ᠌ ᠪᠠᠨ ᠥᠨᠥᠴᠢᠨ ᠬᠢᠷᠠᠭᠤ ᠦᠭᠡᠢ ᠡᠬᠡ ᠮᠢᠨᠢ
ᠣᠷᠴᠢᠯᠠᠩ ᠦᠨ ᠦᠨᠡᠨ ᠂ ᠮᠥᠩᠬᠡ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠰᠥᠨᠢ ᠳᠤᠮᠳᠠᠭᠤᠷ ᠣᠳᠤᠯᠠ ᠭᠡᠵᠦ ᠵᠡᠭᠦᠳᠦᠯᠡᠯᠡ᠂
ᠣᠳᠣᠳ ᠬᠡᠶ᠋ᠢᠰᠦᠭᠰᠡᠨ ᠦᠬᠦᠯ ᠦ᠋ᠨ ᠬᠠᠷᠠ ᠰᠢᠭᠤᠷᠭᠠᠨ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠣᠰᠤᠭᠤᠯᠠ ᠭᠡᠵᠦ ᠬᠠᠶ᠋ᠢᠯᠠᠯᠠ
ᠡᠵᠢ ᠡ
ᠪᠢ ᠲᠠᠨ ᠢ ᠪᠡᠨ
ᠮᠢᠩᠭᠠᠨ ᠦᠨᠳᠦᠰᠦᠨ ᠦ ᠦᠵᠦᠭᠦᠷ ᠪᠦᠬᠦᠨ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠰᠢᠩᠭᠡᠵᠦ᠂
ᠮᠠᠨᠳᠤᠬᠤ ᠨᠠᠷᠠᠨ ᠤ ᠵᠦᠭ ᠤᠷᠭᠤᠨᠠ ᠭᠡᠵᠦ ᠠᠭᠤᠵᠢᠷᠠᠯᠠ
ᠡᠩᠬᠡ ᠰᠢᠷᠭᠠᠯ ᠦᠤᠷ ᠢᠶ᠋ᠡᠷ
ᠬᠬᠢᠷᠲᠦᠰᠢ ᠦᠭᠡᠢ ᠴᠠᠭᠠᠨ ᠴᠣᠯᠮᠣᠨ ᠪᠠᠶ᠋ᠢᠵᠤ
ᠡᠬᠢᠯᠡᠯ ᠪᠦᠬᠦᠨ ᠤ ᠮᠠᠩᠯᠠᠢ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠭᠢᠯᠠᠯᠵᠠᠨᠠ ᠭᠡᠵᠦ ᠲᠠᠶ᠋ᠢᠳᠬᠤᠷᠠᠯᠠ᠃
ᠡᠵᠢ ᠮᠢᠨᠢ ᠲᠠ
ᠬᠠᠭᠠᠴᠠᠯ ᠢᠶ᠋ᠡᠷ ᠴᠢᠯᠠᠭᠤᠵᠢᠭᠰᠠᠨ ᠠᠶᠠᠯᠭᠤ᠂
ᠬᠠᠯᠠᠭᠤᠨ ᠢᠶ᠋ᠠᠷ ᠢᠶ᠋ᠠᠨ ᠴᠠᠷᠴᠠᠭᠰᠠᠨ ᠰᠦ᠋᠂
ᠡᠵᠢ ᠡ ᠪᠢ ᠲᠠᠨ ᠤ ᠦᠷᠭᠦᠯᠵᠢᠯᠡᠯ᠃
Цэцгэн эрхи
Б. Лхагвасүрэн
Ээжээ
Ээжээ таны цаст цагаан
Гантиг өлмийд тань Цэцгэн эрх өргөе гэж
Цэцэг түүлээ
Таны Сайхан сэтгэлээ олдог байсан Номин талаас
Сайн мууг ялгалгүй сэрүүцдэг
Үүлэн сүүдэр дороос
Эзгүйд минь миний дууг сонсдог
Эрх танхай Цэнхэр горхины хөвөөнөөс
Цэцэг түүлээ
Цэцэг түүхдээ би Уйлж түүлээ
Унасан харууслын нулимс
Оньсон цэцэг бүрийг олж түүлээ
Тандаа Цэцгэн эрх өргөе гэхэд
Нэгэн зуны байтугай
Нэгэн зууны цэцэгс ч үл хүрэлцэнэ
Сайхан ижий минь
Санчигандаа өнчин хяруу бий
Эх минь Орчлонгийн өнө мөнхийн шүүдэр дор
Одлоо гэж зүүдэллээ
Одод хийссэн үхлийн хар шуурганд
Осголоо гэж хайллаа
Ээжээ би таныгаа
Мянган үндэсний үзүүр бүхэнд шингээж
Мандах нарны зүг урганаа гэж уужирлаа
Ирэх шаргал үрээ
Эртэшгүй цагаан цолмон болж
Эхлэл бүхний манлайд
Гялалзана гэж тайтгарлаа
Ижий минь та
Хагацлаар чулуужсан аялгуу
Халуун нараар царцсан сүү
Ээжээ Би таны үргэлжлэл.
Ээжээ
Ээжээ таны цаст цагаан
Гантиг өлмийд тань Цэцгэн эрх өргөе гэж
Цэцэг түүлээ
Таны Сайхан сэтгэлээ олдог байсан Номин талаас
Сайн мууг ялгалгүй сэрүүцдэг
Үүлэн сүүдэр дороос
Эзгүйд минь миний дууг сонсдог
Эрх танхай Цэнхэр горхины хөвөөнөөс
Цэцэг түүлээ
Цэцэг түүхдээ би Уйлж түүлээ
Унасан харууслын нулимс
Оньсон цэцэг бүрийг олж түүлээ
Тандаа Цэцгэн эрх өргөе гэхэд
Нэгэн зуны байтугай
Нэгэн зууны цэцэгс ч үл хүрэлцэнэ
Сайхан ижий минь
Санчигандаа өнчин хяруу бий
Эх минь Орчлонгийн өнө мөнхийн шүүдэр дор
Одлоо гэж зүүдэллээ
Одод хийссэн үхлийн хар шуурганд
Осголоо гэж хайллаа
Ээжээ би таныгаа
Мянган үндэсний үзүүр бүхэнд шингээж
Мандах нарны зүг урганаа гэж уужирлаа
Ирэх шаргал үрээ
Эртэшгүй цагаан цолмон болж
Эхлэл бүхний манлайд
Гялалзана гэж тайтгарлаа
Ижий минь та
Хагацлаар чулуужсан аялгуу
Халуун нараар царцсан сүү
Ээжээ Би таны үргэлжлэл.
