ᠠᠷᠭᠠᠲᠤ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡArgat ulaan ünegАргат улаан үнэг
ᠠᠷᠭᠠᠲᠤ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡ
ᠡᠷᠲᠡ ᠤᠷᠢᠳᠤ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠴᠠᠭ ᠲᠤ᠌᠂ ᠨᠢᠭᠡ ᠬᠣᠭᠣᠰᠣᠨ ᠶᠠᠳᠠᠭᠤ ᠬᠦᠦ ᠤᠭᠲᠤᠮ ᠵᠤᠷᠠᠮᠠ ᠡᠷᠬᠡ ᠲᠣᠣᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠠᠷ ᠪᠠᠷᠢᠵᠤ᠂ ᠲᠡᠭᠦᠨ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠠᠮᠢᠳᠤᠷᠠᠳᠠᠭ ᠪᠠᠢᠵᠠᠢ᠃
ᠲᠡᠭᠡᠭᠡᠳ ᠨᠢᠭᠡ ᠡᠳᠦᠷ ᠤᠭᠲᠤᠮ ᠵᠤᠷᠠᠮᠠ ᠪᠠᠨ ᠠᠩᠨᠠᠵᠤ ᠪᠠᠢᠭᠠᠳ ᠲᠦᠷ ᠠᠮᠠᠷᠠᠨ ᠰᠠᠭᠤᠵᠤ ᠪᠠᠢᠲᠠᠯᠠ ᠭᠡᠨᠡᠳᠲᠡ ᠨᠢᠭᠡᠨ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠬᠠᠷᠠ ᠬᠤᠷᠳᠤ ᠪᠠᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠠᠨ ᠳᠠᠪᠬᠢᠵᠤ ᠢᠷᠡᠭᠡᠳ᠂ ᠲᠡᠷᠡ ᠬᠦᠦ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠬᠣᠷᠮᠣᠢ ᠳᠣᠣᠭᠤᠷ ᠰᠢᠷᠭᠤᠨ ᠣᠷᠣᠵᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃《ᠠ᠂ ᠨᠠᠮᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠬᠥᠭᠡᠭᠡᠵᠦ ᠶᠠᠪᠤᠭᠠ ᠣᠯᠠᠨ ᠮᠣᠷᠢ ᠲᠠᠢ ᠬᠥᠮᠦᠰ ᠬᠦᠷᠴᠦ ᠢᠷᠡᠭᠡᠳ᠂ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠬᠠᠮᠢᠭᠠᠰᠢ ᠪᠠᠨ ᠶᠠᠪᠤᠴᠢᠬᠠᠪᠠ ᠭᠡᠵᠦ ᠠᠰᠠᠭᠤᠪᠠᠯ ᠠᠯᠢ ᠬᠡᠳᠦᠢᠨ ᠲᠡᠷᠡ ᠬᠠᠮᠠᠷ ᠳᠡᠭᠡᠭᠦᠷ ᠳᠠᠪᠠᠭᠠᠳ ᠶᠠᠪᠤᠴᠢᠬᠠᠭᠰᠠᠨ ᠬᠢᠷᠢ! 》 ᠭᠡᠨᠡ ᠭᠡᠳ ᠬᠦᠦ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠬᠣᠷᠮᠣᠢ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠤᠯᠠᠮ ᠨᠢᠭᠤᠭᠳᠠᠯᠠ᠃ ᠭᠡᠲᠡᠯᠡ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠶ᠋ᠢ ᠬᠥᠭᠡᠭᠡᠭᠰᠡᠨ ᠪᠣᠯᠤᠯᠲᠠᠢ ᠫᠤᠤ ᠰᠠᠭᠠᠳᠠᠭ ᠠᠪᠤᠭᠰᠠᠨ ᠣᠯᠠᠨ ᠮᠣᠷᠢ ᠲᠠᠢ ᠬᠥᠮᠦᠨ ᠢᠷᠡᠵᠦ《ᠨᠢᠭᠡ ᠲᠣᠮᠣ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠬᠠᠮᠢᠭᠠ ᠣᠴᠢᠪᠠ ᠤᠤ? ᠬᠦᠦ ᠴᠢ ᠬᠠᠷᠠᠪᠠ ᠤᠤ?》 ᠭᠡᠵᠦ ᠠᠰᠠᠭᠤᠬᠤ ᠳ᠋ᠤ᠌᠂ ᠦᠨᠡᠭᠡᠨ ᠦ᠌ ᠬᠡᠯᠡᠭᠰᠡᠨ ᠶᠣᠰᠣᠭᠠᠷ《ᠨᠢᠭᠡ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠠᠯᠢ ᠬᠡᠳᠦᠢᠨ ᠲᠡᠷᠡ ᠬᠠᠮᠠᠷ ᠳᠡᠭᠡᠭᠦᠷ ᠳᠠᠪᠠᠭᠠᠳ ᠶᠠᠪᠤᠭᠰᠠᠨ᠂ ᠣᠳᠣᠬᠠᠨ ᠶᠠᠪᠤᠪᠠᠯ ᠯᠠᠪ ᠲᠠ ᠭᠦᠢᠴᠡᠨᠡ ᠳ᠋ᠠ》 ᠭᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠨᠥᠭᠦᠭᠡ ᠬᠥᠮᠦᠰ ᠣᠮ ᠬᠣᠮ ᠦᠭᠡᠢ ᠳᠠᠪᠬᠢᠯᠳᠤᠨ ᠣᠳᠤᠯᠠ᠃ ᠬᠦᠦ ᠪᠣᠰᠲᠠᠯᠠ᠂ ᠲᠣᠮᠣ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠡᠢᠨᠬᠦ ᠬᠡᠯᠡᠵᠡᠢ᠃《ᠵᠠ᠂ ᠲᠠ ᠮᠢᠨᠦ ᠠᠮᠢ ᠶ᠋ᠢ ᠠᠷᠭᠠ ᠦᠭᠡᠢ ᠠᠪᠤᠷᠠᠯᠠ᠃ ᠬᠠᠷᠢᠨ ᠪᠢ ᠠᠴᠢ ᠶ᠋ᠢ ᠴᠢᠨᠢ ᠵᠠᠪᠠᠯ ᠬᠠᠷᠢᠭᠤᠯᠬᠤ ᠪᠣᠯᠤᠨᠠ᠂ ᠲᠠᠨ ᠤ᠋ ᠠᠵᠤ ᠠᠮᠢᠳᠤᠷᠠᠯ ᠬᠡᠷᠪᠡ?》 ᠭᠡᠵᠦ ᠠᠰᠠᠭᠤᠵᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃《ᠪᠢ ᠤᠭᠲᠤᠮ ᠵᠤᠷᠠᠮᠠ ᠡᠷᠬᠡ ᠲᠣᠣᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠠᠷ ᠪᠠᠷᠢᠵᠤ ᠠᠮᠢ ᠵᠢᠭᠤᠳᠠᠭ ᠪᠢᠯᠡ》 ᠭᠡᠵᠦ ᠬᠦᠦ ᠦᠨᠡᠨ ᠪᠠᠢᠳᠠᠯ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠠᠨ ᠬᠡᠯᠡᠯᠡ᠃《ᠤᠭᠲᠤᠮ ᠵᠤᠷᠠᠮᠠ ᠪᠠᠷ ᠶᠠᠭᠠᠬᠢᠵᠤ ᠠᠮᠢ ᠲᠡᠵᠢᠭᠡᠬᠦ ᠪᠢᠯᠡ ᠳ᠋ᠠ ᠠ᠋! ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠠᠷᠠᠰᠤ ᠪᠣᠯ ᠰᠠᠢᠬᠠᠨ ᠬᠣᠭᠣᠯᠠ ᠭᠡᠳ ᠶᠠᠭᠤᠮᠠ ᠶᠠᠭᠤᠮᠠ ᠪᠠᠷ ᠰᠣᠯᠢᠵᠤ ᠪᠣᠯᠤᠨᠠ ᠳ᠋ᠠ》 ᠭᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍᠂ ᠬᠦᠦ《ᠬᠡᠩ ᠮᠢᠨᠦ ᠮᠠᠭᠤ ᠡᠷᠭᠢᠨ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠣᠷᠣᠵᠤ ᠣᠯᠳᠠᠬᠤ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠭᠡᠵᠦ ᠬᠠᠮᠢᠭᠠ ᠪᠠᠢᠬᠤ ᠪᠤᠢ ᠳ᠋ᠠ》 ᠭᠡᠵᠦ ᠬᠡᠯᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍᠂《ᠲᠠ ᠨᠠᠳᠠᠳᠤ ᠪᠥᠰᠡᠨ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠪᠡᠨ ᠪᠠᠢᠭᠠ ᠬᠤᠩᠬᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠨᠠᠳᠠᠳᠤ ᠵᠡᠭᠦᠵᠦ ᠥᠭᠬᠦ ᠦᠭᠡᠢ ᠤᠤ?》 ᠭᠡᠵᠦ ᠭᠤᠶᠤᠬᠤ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠬᠦᠦ ᠦᠨᠡᠭᠡᠨ ᠦ᠌ ᠬᠦᠰᠡᠭᠰᠡᠨ ᠢ᠋ ᠪᠡᠶᠡᠯᠡᠭᠦᠯᠵᠦ ᠥᠭᠭᠦᠯᠡ᠃ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠲᠡᠷᠡ ᠡᠳᠦᠷ ᠡᠴᠡ ᠴᠠᠰᠢ ᠶᠠᠪᠤᠵᠤ ᠶᠠᠩᠵᠤ ᠪᠦᠷᠢ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠠᠷᠢᠶᠠᠲᠠᠨ ᠠᠮᠢᠲᠠᠳ ᠤ᠋ᠨ ᠳᠡᠷᠭᠡᠳᠡᠭᠦᠷ ᠶᠠᠪᠤᠵᠤ ᠪᠠᠢᠲᠠᠯᠠ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠲᠠᠭᠠᠷᠠᠯᠳᠤᠭᠠᠳ᠂《ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠴᠢ ᠡᠨᠡ ᠬᠥᠭᠡᠷᠦᠬᠦᠢ ᠶᠠᠭᠤᠮᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠬᠠᠮᠢᠭᠠ ᠠ᠋ᠴᠠ ᠣᠯᠤᠭᠠᠳ ᠵᠡᠭᠦᠴᠢᠬᠡᠪᠡ? ᠨᠠᠭᠠᠳᠤᠬᠢ ᠴᠢᠨᠢ ᠶᠠᠭᠠᠬᠢᠳᠠᠭ ᠡᠳ᠋ ᠪᠣᠢ?》 ᠭᠡᠵᠦ ᠠᠰᠠᠭᠤᠬᠤ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠦᠨᠡᠭᠡ᠄《ᠡᠨᠡ ᠶᠠᠭᠤᠮᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠣᠯᠬᠤ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠲᠡᠢᠮᠦ ᠯᠡ ᠲᠦᠪᠡᠭᠲᠡᠢ ᠪᠢᠰᠢ ᠯᠠ ᠳ᠋ᠠ᠂ ᠤᠷᠢᠳᠤ ᠪᠤᠯᠠᠭ ᠤ᠋ᠨ ᠮᠥᠰᠥᠨ ᠳᠡᠭᠡᠷᠡ ᠡᠳᠦᠷ ᠰᠥᠨᠢ ᠬᠣᠶᠠᠷ ᠣᠴᠣᠢᠭᠠᠳ ᠰᠠᠭᠤᠬᠤ ᠪᠠᠷ ᠨᠢᠭᠡ ᠡᠪᠦᠭᠡᠨ ᠢᠷᠡᠭᠡᠳ ᠬᠦᠵᠦᠭᠦᠨ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠵᠡᠭᠦᠵᠦ ᠥᠭᠳᠡᠭ ᠶᠤᠮ ᠳ᠋ᠠ!》 ᠭᠡᠵᠦ ᠭᠡᠨᠡ᠃《ᠡᠭᠦᠨ ᠢ᠋ ᠵᠡᠭᠦᠭᠰᠡᠨ ᠪᠠᠢᠬᠤ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠤᠮᠳᠠ ᠬᠣᠭᠣᠯᠠ ᠪᠠᠷ ᠲᠠᠰᠤᠷᠠᠳᠠᠭ ᠦᠭᠡᠢ ᠶᠤᠮ ᠰᠢᠦ ᠳ᠋ᠠ》 ᠭᠡᠵᠦ ᠭᠡᠨᠡ᠃
《ᠦ᠂ ᠨᠠᠮᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠲᠡᠭᠡᠵᠦ ᠣᠴᠣᠢᠭᠠᠳ ᠰᠠᠭᠤᠪᠠᠯ ᠵᠡᠭᠦᠵᠦ ᠥᠭᠬᠦ ᠪᠣᠯᠪᠠ ᠤᠤ?》 ᠭᠡᠵᠦ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠠᠰᠠᠭᠤᠯᠠ᠂《ᠨᠠᠳᠠᠳᠤ ᠵᠡᠭᠦᠵᠦ ᠥᠭᠭᠦᠭᠰᠡᠨ ᠶᠦᠮ ᠴᠢᠨᠢ ᠲᠠᠨ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠵᠡᠭᠦᠵᠦ ᠥᠭᠭᠦᠯᠭᠦᠢ ᠯᠡ ᠶᠠᠭᠠᠬᠢᠬᠤᠪ》 ᠭᠡᠵᠦ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠬᠠᠷᠢᠭᠤᠯᠤᠯᠠ᠃ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠬᠦᠵᠦᠭᠦᠨ ᠳ᠋ᠡᠭᠡᠨ ᠬᠤᠩᠬᠠ ᠣᠯᠵᠤ ᠵᠡᠭᠦᠬᠦ ᠪᠡᠷ᠂ ᠲᠡᠷᠡ ᠪᠤᠯᠠᠭ ᠴᠢᠨᠢ ᠴᠣᠬᠣᠮ ᠬᠠᠮᠢᠭᠠ ᠪᠠᠢᠳᠠᠭ ᠶᠤᠮ ᠳ᠋ᠠ ᠭᠡᠵᠦ ᠯᠠᠪᠯᠠᠨ ᠰᠠᠢᠨ ᠵᠢᠭᠠᠯᠭᠠᠵᠤ ᠠᠪᠤᠭᠠᠳ ᠦᠯᠡᠳᠡᠵᠦ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠡᠢᠨᠬᠦ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠬᠡᠯᠡᠭᠰᠡᠨ ᠦ᠌ ᠪᠡᠨ ᠳᠠᠷᠠᠭᠠ ᠬᠦᠦ ᠳᠡᠭᠡᠷᠡ ᠭᠦᠶᠦᠵᠦ ᠢᠷᠡᠭᠡᠳ᠂《ᠵᠠ ᠬᠦ᠂ ᠮᠠᠷᠭᠠᠰᠢ ᠥᠷᠯᠥᠭᠡ ᠡᠨᠡ ᠤᠷᠢᠳᠤ ᠪᠤᠯᠠᠭ ᠤ᠋ᠨ ᠮᠥᠰᠥᠨ ᠳᠡᠭᠡᠷᠡ ᠨᠢᠭᠡ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠪᠥᠭᠰᠡ ᠪᠡᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠨᠠᠭᠠᠯᠳᠤᠭᠰᠠᠨ ᠪᠠᠢᠬᠤ ᠪᠣᠢ᠂ ᠲᠡᠭᠦᠨ ᠢ᠋ ᠠᠩᠨᠠᠭᠠᠳ ᠠᠷᠠᠰᠤ ᠪᠠᠷ ᠨᠢ ᠬᠡᠷᠡᠭ ᠲᠡᠢ ᠶᠠᠭᠤᠮᠠ ᠰᠣᠯᠢᠵᠤ ᠠᠪᠤᠭᠠᠷᠠᠢ!》 ᠭᠡᠵᠦ ᠬᠡᠯᠡᠭᠡᠳ ᠶᠠᠪᠤᠵᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠬᠦᠦ ᠮᠠᠷᠭᠠᠰᠢ ᠥᠷᠯᠥᠭᠡ ᠨᠢ ᠶᠠᠭᠤᠨ ᠮᠠᠭᠠᠳ ᠭᠡᠳ ᠪᠤᠯᠠᠭ ᠤ᠋ᠨ ᠮᠠᠩᠬᠠᠨ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠣᠴᠢᠲᠠᠯᠠ᠂ ᠶᠡᠷᠦ ᠨᠢ ᠪᠤᠯᠠᠭ ᠤ᠋ᠨ ᠮᠥᠰᠥᠨ ᠳᠡᠭᠡᠷᠡ ᠨᠢᠭᠡ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠣᠴᠣᠢᠭᠠᠳ ᠰᠠᠭᠤᠵᠤ ᠪᠠᠢᠨᠠ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠬᠤᠩᠬᠠ ᠵᠡᠭᠦᠵᠦ ᠥᠭᠬᠦ ᠡᠪᠦᠭᠡᠨ ᠪᠢᠰᠢ ᠪᠠᠢᠭᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠬᠠᠷᠠᠭᠠᠳ ᠵᠢᠭᠤᠲᠠᠬᠤ ᠭᠡᠰᠡᠨ ᠪᠣᠯᠪᠠᠴᠤ ᠪᠥᠭᠰᠡᠨ ᠪᠡᠶᠡ ᠪᠡᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠪᠤᠯᠠᠭ ᠤ᠋ᠨ ᠮᠥᠰᠥᠨ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠨᠠᠭᠠᠯᠳᠤᠵᠤ ᠬᠥᠯᠳᠡᠭᠰᠡᠨ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠮᠥᠨᠥ ᠬᠦᠦ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠠᠩᠨᠠᠭᠠᠳ ᠠᠷᠠᠰᠤ ᠪᠠᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠠᠨ ᠤᠮᠳᠠ ᠬᠣᠭᠣᠯᠠ ᠡᠷᠭᠢᠭᠦᠯᠦᠨ ᠬᠡᠷᠡᠭ ᠲᠡᠢ ᠶᠠᠭᠤᠮᠠ ᠰᠠᠨ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠠᠨ ᠠᠷᠠᠯᠵᠠᠵᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃
ᠲᠡᠷᠡ ᠨᠤᠲᠤᠭ ᠲᠤ᠌ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠪᠠᠷᠰ ᠠ᠋ᠴᠠ ᠡᠬᠢᠯᠡᠭᠡᠳ ᠲᠥᠷᠥᠯ ᠪᠦᠷᠢ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠠᠷᠢᠶᠠᠲᠠᠨ ᠠᠮᠢᠲᠠᠨ ᠡᠯᠪᠡᠭ ᠶᠦᠮ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠨᠢᠭᠡ ᠡᠳᠦᠷ ᠥᠨᠥ ᠬᠦᠦ ᠠᠭᠤᠯᠠᠨ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠭᠠᠷᠴᠤ ᠠᠩ ᠬᠢᠬᠦ ᠪᠡᠷ ᠶᠠᠪᠤᠭᠠᠳ᠂ ᠪᠠᠷᠰ ᠲᠤ᠌ ᠪᠠᠷᠢᠭᠤᠯᠬᠤ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠬᠦᠷᠴᠦ᠂ ᠠᠷᠠᠢ ᠭᠡᠵᠦ ᠭᠡᠷ ᠲᠡᠭᠡᠨ ᠣᠷᠣᠵᠤ ᠢᠷᠡᠯᠡ᠃ ᠲᠦᠳᠡ ᠤᠳᠠᠯ ᠦᠭᠡᠢ ᠪᠠᠰᠠ ᠨᠢᠭᠡ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠲᠠᠢ ᠲᠠᠭᠠᠷᠠᠯᠳᠤᠵᠤ᠂《ᠴᠢᠮᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠢᠳᠡᠨᠡ ᠳ᠋ᠠ ᠬᠦ》 ᠭᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠨᠢ᠂ ᠠᠷᠭᠠ ᠤᠬᠠᠭᠠᠨ ᠰᠡᠢᠯᠵᠦ ᠬᠣᠶᠠᠭᠤᠯᠠ ᠪᠠᠨ ᠡᠷᠡ ᠴᠢᠳᠠᠯ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠠᠨ ᠦᠵᠡᠭᠡᠳ ᠬᠡᠨ ᠳᠡᠢᠯᠦᠭᠰᠡᠨ ᠨᠢ ᠳᠡᠢᠯᠦᠭᠳᠡᠭᠰᠡᠨ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠢᠳᠡᠶᠡ ᠭᠡᠵᠦ ᠲᠣᠬᠢᠷᠠᠵᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠲᠡᠭᠡᠭᠡᠳ ᠭᠡᠷ ᠲᠡᠭᠡᠨ ᠬᠠᠷᠢᠵᠤ ᠢᠷᠡᠲᠡᠯᠡ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠲᠣᠰᠣᠨ ᠠᠭᠤᠯᠵᠠᠯᠠ᠃ ᠪᠢ ᠪᠠᠷᠰ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠢᠳᠡᠭᠦᠯᠴᠢᠬᠡᠬᠦ ᠭᠡᠳ ᠠᠮᠤᠷ ᠦᠭᠡᠢ ᠪᠠᠢᠳᠠᠭ ᠪᠣᠯᠤᠯᠠ᠃ ᠡᠨᠡ ᠡᠳᠦᠷ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠬᠦᠴᠦ ᠪᠡᠨ ᠦᠵᠡᠯᠴᠡᠭᠡᠳ ᠬᠡᠨ ᠳᠡᠢᠯᠦᠭᠰᠡᠨ ᠨᠢ ᠳᠡᠢᠯᠦᠭᠳᠡᠭᠰᠡᠨ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠢᠳᠡᠶᠡ ᠭᠡᠵᠦ ᠠᠮᠠ ᠭᠠᠷᠴᠤ ᠠᠷᠭᠠᠯᠠᠵᠤ ᠠᠮᠢ ᠦᠯᠡᠲᠡᠯᠡ᠃ ᠣᠳᠣ ᠶᠠᠭᠠᠬᠢᠳᠠᠭ ᠪᠢᠯᠡ ᠭᠡᠵᠦ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠠᠷᠭᠠᠲᠤ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡ᠂ ᠠᠩᠴᠢᠨ ᠬᠦᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍᠄《ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠲᠠᠢ ᠶᠠᠮᠠᠷ ᠶᠠᠮᠠᠷ ᠶᠠᠭᠤᠮᠠ ᠪᠠᠷ ᠶᠠᠭᠠᠬᠢᠵᠤ ᠬᠦᠴᠦ ᠪᠡᠨ ᠦᠵᠡᠬᠦ ᠶ᠋ᠢ ᠲᠣᠬᠢᠷᠠᠭᠠᠳ ᠢᠷᠡ᠂ ᠤᠰᠤ ᠦᠭᠡᠢ ᠭᠠᠵᠠᠷ ᠠ᠋ᠴᠠ ᠤᠰᠤ ᠭᠠᠷᠲᠠᠯᠠ ᠳᠡᠪᠰᠡᠶᠡ᠂ ᠤᠷᠭᠤᠭᠠ ᠮᠣᠳᠣ ᠶ᠋ᠢ ᠤᠭ ᠦᠨᠳᠦᠰᠦ ᠪᠡᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠠᠯᠠᠭᠠᠳᠠᠨ ᠬᠠᠶᠠᠶᠠ᠃ ᠬᠡᠭᠡᠷᠡ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠴᠢᠯᠠᠭᠤ ᠶ᠋ᠢ ᠬᠠᠭᠠ ᠪᠠᠵᠠᠵᠤ ᠰᠢᠭᠦᠰᠦ ᠭᠠᠷᠭᠠᠵᠤ ᠨᠠᠭᠠᠳᠤᠨᠠ ᠰᠢᠦ ᠭᠡᠵᠦ ᠬᠡᠯᠡᠭᠡᠷᠡᠢ᠃ ᠬᠡᠷᠪᠡ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠵᠥᠪᠰᠢᠶᠡᠷᠡᠪᠡᠯ ᠪᠢ ᠴᠢᠮᠠ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠠᠷᠭᠠ ᠵᠢᠭᠠᠵᠤ ᠥᠭᠭᠦᠶᠡ》 ᠭᠡᠵᠡᠢ᠃
ᠲᠡᠭᠡᠭᠡᠳ ᠮᠠᠷᠭᠠᠰᠢ ᠨᠢ ᠦᠨᠡᠭᠡᠨ ᠦ᠌ ᠬᠡᠯᠡᠭᠰᠡᠨ ᠶᠣᠰᠣᠭᠠᠷ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠲᠠᠢ ᠣᠴᠢᠵᠤ ᠠᠭᠤᠯᠵᠠᠭᠠᠳ ᠬᠣᠶᠠᠭᠤᠯᠠ ᠪᠠᠨ ᠡᠢᠮᠦ ᠭᠤᠷᠪᠠᠨ ᠵᠦᠢᠯ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠷ ᠢᠩᠭᠢᠵᠦ ᠢᠩᠭᠢᠵᠦ ᠬᠦᠴᠦ ᠪᠡᠨ ᠦᠵᠡᠶᠡ ᠭᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠨᠢ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠵᠥᠪᠰᠢᠶᠡᠷᠡᠵᠦ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠬᠦᠦ ᠠᠷᠭᠠᠲᠤ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡᠨ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠢᠷᠡᠭᠡᠳ᠄《ᠣᠳᠣ ᠶᠠᠭᠠᠬᠢᠬᠤ ᠪᠣᠢ?》 ᠭᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍᠂《ᠡᠨᠡᠬᠡᠨ ᠨᠢᠭᠡ ᠳᠣᠪᠣ ᠶ᠋ᠢ ᠬᠣᠩᠬᠣᠢᠯᠠᠵᠤ ᠭᠦᠵᠡᠭᠡ ᠲᠡᠢ ᠤᠰᠤ ᠬᠢᠭᠡᠳ ᠪᠤᠯᠠᠴᠢᠬᠠ᠂ ᠪᠠᠰᠠ ᠨᠢᠭᠡ ᠮᠣᠳᠣ ᠶ᠋ᠢ ᠦᠨᠳᠦᠰᠦ ᠪᠡᠷ ᠨᠢ ᠪᠣᠯᠭᠠ ᠰᠤᠭᠤ ᠲᠠᠲᠠᠭᠠᠳ ᠡᠷᠭᠢᠭᠦᠯᠦᠭᠡᠳ ᠬᠠᠭᠤᠴᠢᠨ ᠶᠠᠩᠵᠤ ᠪᠠᠷ ᠨᠢ ᠪᠤᠯᠠᠭᠠᠷᠢ! ᠮᠥᠨ ᠨᠢᠭᠡ ᠰᠢᠪᠠᠭᠤᠨ ᠤ᠋ ᠥᠨᠳᠡᠭᠡ ᠣᠯᠤᠭᠠᠳ᠂ ᠨᠥᠭᠦᠭᠡ ᠳᠣᠪᠣ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠣᠢᠷᠠᠯᠴᠠᠭᠠ ᠲᠠᠯᠪᠢᠭᠠᠷᠠᠢ!》 ᠭᠡᠵᠦ ᠬᠡᠯᠡᠯᠡ᠃ ᠬᠦᠦ ᠦᠨᠡᠭᠡᠨ ᠦ᠌ ᠬᠡᠯᠡᠭᠰᠡᠨ ᠶᠣᠰᠣᠭᠠᠷ ᠪᠦᠭᠦᠳᠡ ᠶ᠋ᠢ ᠪᠡᠯᠡᠳᠬᠡᠭᠡᠳ ᠲᠠᠯᠪᠢᠵᠠᠢ᠃ ᠪᠣᠯᠵᠣᠭᠠᠲᠤ ᠡᠳᠦᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠬᠦᠦ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠬᠣᠶᠠᠷ ᠠᠭᠤᠯᠵᠠᠵᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠲᠡᠭᠡᠭᠡᠳ᠄《ᠬᠡᠨ ᠨᠢ ᠡᠬᠢᠯᠡᠭᠡᠳ ᠪᠠᠷᠠ ᠴᠢᠳᠠᠯ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠠᠨ ᠦᠵᠡᠭᠦᠯᠬᠦ ᠪᠣᠢ?》 ᠭᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍᠂ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ《ᠴᠢ ᠡᠬᠢᠯᠡ!》 ᠭᠡᠵᠦ ᠬᠦᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠬᠡᠯᠡᠯᠡ᠃ ᠥᠨᠥᠬᠢ ᠬᠦᠦ ᠭᠦᠵᠡᠭᠡ ᠲᠡᠢ ᠤᠰᠤ ᠬᠢᠭᠰᠡᠨ ᠳᠣᠪᠣ ᠳᠡᠭᠡᠷᠡ ᠢᠷᠡᠭᠡᠳ ᠳᠡᠪᠰᠡᠲᠡᠯᠡ ᠴᠥᠮᠥᠷᠡᠵᠦ ᠳᠣᠣᠷᠠ ᠠ᠋ᠴᠠ ᠨᠢ ᠤᠰᠤ ᠣᠷᠭᠢᠯᠵᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠰᠢᠪᠠᠭᠤᠨ ᠤ᠋ ᠥᠨᠳᠡᠭᠡ ᠪᠡᠨ ᠠᠪᠴᠤ ᠪᠠᠵᠠᠲᠠᠯᠠ ᠲᠡᠭᠦᠨ ᠡᠴᠡ ᠪᠡᠨ ᠰᠢᠭᠦᠰᠦ ᠭᠠᠷᠴᠤ ᠪᠠᠢᠨᠠ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠪᠠᠰᠠ ᠳᠡᠯᠡᠳᠦᠭᠰᠡᠨ ᠮᠣᠳᠣ ᠪᠠᠨ ᠡᠰᠡᠷᠭᠦ ᠲᠠᠯᠠ ᠯᠤᠭᠠ ᠠᠯᠠᠭᠠᠳᠠᠭᠰᠠᠨ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠮᠣᠳᠣ ᠦᠨᠳᠦᠰᠦ ᠪᠡᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠪᠤᠯᠭᠤᠷᠠᠭᠠᠳ ᠤᠨᠠᠵᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠭᠡᠲᠡᠯᠡ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠡᠳᠦᠷᠵᠢᠨ ᠬᠦ᠋ ᠭᠠᠵᠠᠷ ᠳᠡᠪᠰᠡᠭᠰᠡᠨ ᠪᠣᠯᠪᠠᠴᠤ ᠬᠣᠩᠬᠣᠢᠬᠤ ᠠ᠋ᠴᠠ ᠪᠢᠰᠢ ᠤᠰᠤ ᠶᠡᠷᠦᠳᠡᠭᠡᠨ ᠭᠠᠷᠤᠭᠰᠠᠨ ᠦᠭᠡᠢ᠂ ᠬᠡᠭᠡᠷᠡ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠴᠠᠭᠠᠨ ᠴᠢᠯᠠᠭᠤ ᠶ᠋ᠢ ᠬᠠᠭᠠᠷᠠᠲᠠᠯᠠ ᠪᠠᠵᠠᠭᠰᠠᠨ ᠪᠣᠯᠪᠠᠴᠤ ᠰᠢᠭᠦᠰᠦ ᠡᠰᠡ ᠭᠠᠷᠤᠯᠠ᠃ ᠤᠷᠭᠤᠭᠠ ᠮᠣᠳᠣ ᠶ᠋ᠢ ᠬᠡᠴᠢᠨᠡᠨ ᠠᠯᠠᠭᠠᠳᠠᠪᠠᠴᠤ ᠳᠤᠮᠳᠠᠭᠤᠷ ᠨᠢ ᠬᠤᠭᠤᠷᠠᠬᠤ ᠠ᠋ᠴᠠ ᠦᠨᠳᠦᠰᠦ ᠪᠡᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠪᠤᠯᠭᠤᠷᠠᠭᠰᠠᠨ ᠦᠭᠡᠢ ᠭᠡᠨᠡ᠃
ᠲᠡᠭᠡᠭᠡᠳ ᠡᠨᠡ ᠬᠥᠮᠦᠨ ᠭᠡᠭᠴᠢ ᠠᠮᠢᠲᠠᠨ ᠦᠨᠡᠬᠡᠷ ᠬᠦᠴᠦ ᠲᠡᠢ ᠨᠢᠭᠡ ᠶᠠᠭᠤᠮᠠ ᠭᠡᠳ ᠵᠢᠭᠤᠲᠠᠵᠤ ᠶᠠᠪᠤᠲᠠᠯᠠ ᠪᠠᠷᠰ ᠲᠠᠢ ᠲᠠᠭᠠᠷᠠᠯᠳᠤᠵᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃《ᠡᠨᠳᠡ ᠨᠢᠭᠡ ᠰᠦᠷᠡᠬᠡᠢ ᠪᠠᠷᠠ ᠲᠠᠢ ᠬᠥᠮᠦᠨ ᠪᠠᠢᠨᠠ᠃ ᠪᠢ ᠯᠡ ᠬᠦᠴᠦ ᠬᠦᠷᠬᠦ ᠦᠭᠡᠢ ᠶᠤᠮ ᠪᠠᠢᠨᠠ᠃ ᠴᠢ ᠶᠠᠭᠠᠬᠢᠳᠠᠭ ᠪᠣᠯ!》 ᠭᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠪᠠᠷᠰ᠂《ᠵᠠ ᠪᠢ ᠬᠦᠴᠦ ᠰᠣᠷᠢᠭᠠᠳ ᠦᠵᠡᠶᠡ》 ᠭᠡᠳ ᠶᠠᠪᠤᠵᠤ ᠪᠠᠢᠲᠠᠯᠠ ᠪᠠᠰᠠ ᠨᠢᠭᠡ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠲᠠᠢ ᠲᠠᠭᠠᠷᠠᠯᠳᠤᠵᠠᠢ᠃ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠪᠠᠷᠰ ᠤ᠋ᠨ ᠬᠡᠯᠡᠬᠦ ᠶ᠋ᠢ ᠰᠣᠨᠣᠰᠤᠭᠠᠳ᠄《ᠲᠡᠷᠡ ᠬᠥᠮᠦᠨ ᠭᠡᠳ ᠪᠠᠢᠭᠠ ᠴᠢᠨᠢ᠂ ᠮᠢᠨᠦ ᠨᠢᠭᠡ ᠨᠠᠢᠵᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠮᠥᠰᠥᠨ ᠳᠡᠭᠡᠷᠡ ᠰᠠᠭᠤᠵᠤ ᠪᠠᠢᠬᠤ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠨᠢ ᠠᠩᠨᠠᠭᠰᠠᠨ ᠶᠤᠮ᠃ ᠲᠡᠷᠡ ᠮᠠᠭᠤ ᠬᠦᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠲᠡᠢᠮᠦ ᠮᠤᠨᠳᠠᠭ ᠶᠡᠬᠡ ᠪᠠᠷᠠ ᠴᠢᠳᠠᠯ ᠪᠠᠢᠬᠤ ᠦᠭᠡᠢ᠃ ᠬᠣᠶᠠᠭᠤᠯᠠ ᠪᠠᠨ ᠬᠠᠮᠲᠤ ᠣᠴᠢᠶᠠ》 ᠭᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍᠂ ᠪᠠᠷᠰ《ᠬᠡᠷᠡᠭ ᠦᠭᠡᠢ ᠲᠡᠷᠡ ᠬᠥᠮᠦᠨ ᠴᠢᠨᠢ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠲᠠᠢ ᠬᠦᠴᠦ ᠴᠢᠳᠠᠯ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠠᠨ ᠦᠵᠡᠭᠡᠳ ᠳᠡᠢᠯᠦᠭᠰᠡᠨ ᠭᠡᠳᠡᠭ ᠰᠢᠦ᠃ ᠪᠢ ᠴᠢᠨᠦ ᠦᠭᠡᠨ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠨᠢᠭᠡ ᠯᠡ ᠢᠲᠡᠭᠡᠬᠦ ᠦᠭᠡᠢ ᠪᠠᠢᠨᠠ》 ᠭᠡᠬᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍᠂《ᠲᠠ ᠮᠢᠨᠦ ᠦᠭᠡᠨ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠢᠲᠡᠭᠡᠬᠦ ᠦᠭᠡᠢ ᠪᠠᠢᠭᠠ ᠪᠣᠯ᠂ ᠬᠣᠶᠠᠭᠤᠯᠠ ᠪᠠᠨ ᠬᠦᠵᠦᠭᠦᠦ ᠪᠡᠨ ᠬᠣᠯᠪᠣᠭᠠᠳ ᠣᠴᠢᠶᠠ》 ᠭᠡᠵᠦ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠬᠡᠯᠡᠯᠡ᠃ ᠲᠡᠭᠡᠭᠡᠳ ᠪᠠᠷᠰ ᠢ᠋ ᠳᠠᠭᠠᠭᠤᠯᠤᠨ ᠬᠦᠦ ᠶ᠋ᠢᠨ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠣᠴᠢᠬᠤ ᠪᠠᠷ ᠪᠣᠯᠵᠠᠢ᠃ ᠬᠠᠷᠢᠨ ᠠᠷᠭᠠᠲᠤ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡ ᠡᠭᠦᠨ ᠢ᠋ ᠣᠯᠵᠤ ᠮᠡᠳᠡᠭᠡᠳ ᠬᠦᠦ ᠳ᠋ᠦ᠍᠄《ᠵᠠ ᠬᠦ᠋ ᠡᠨᠳᠡ ᠡᠴᠡ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠪᠠᠷᠰ ᠬᠣᠶᠠᠷ ᠬᠣᠯᠪᠣᠭᠠᠲᠠᠢ ᠢᠷᠡᠬᠦ ᠶᠦᠮ ᠪᠠᠢᠨᠠ ᠰᠢᠦ᠂ ᠴᠢ ᠭᠡᠷ ᠦ᠋ᠨ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠡᠨ ᠬᠣᠢᠲᠤ ᠳᠠᠪᠠᠭᠠᠨ ᠳᠡᠭᠡᠷᠡ ᠭᠠᠷᠤᠭᠠᠳ ᠨᠢᠷᠤᠭᠤ ᠪᠠᠨ ᠡᠭᠦᠷᠦᠨ ᠬᠡᠨᠡᠭ ᠦᠭᠡᠢ ᠶᠠᠩᠵᠤ ᠲᠠᠢ᠂ ᠠᠯᠢ ᠬᠦ᠋ ᠨᠠᠳᠠᠳᠤ ᠥᠷᠢ ᠲᠡᠢ ᠥᠨᠥᠬᠢ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠭᠠᠭᠴᠠ ᠮᠠᠭᠤ ᠪᠠᠷᠰ ᠬᠥᠲᠥᠯᠦᠭᠡᠳ ᠢᠷᠡᠵᠦ ᠶᠠᠪᠤᠬᠤ ᠰᠢᠭ᠋ ᠪᠠᠢᠨᠠ᠃ ᠤᠷᠢᠳᠤ ᠠᠭᠤᠯᠠᠨ ᠠ᠋ᠴᠠ ᠠᠩᠨᠠᠭᠰᠠᠨ ᠪᠠᠷᠰ ᠤ᠋ᠨ ᠭᠤᠶᠠ᠂ ᠬᠣᠢᠲᠤ ᠠᠭᠤᠯᠠᠨ ᠠ᠋ᠴᠠ ᠠᠩᠨᠠᠭᠰᠠᠨ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ ᠤ᠋ ᠡᠪᠴᠢᠭᠦᠦ ᠬᠣᠶᠠᠷ ᠢ᠋ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠱᠠᠩᠨᠠᠵᠤ ᠥᠭ᠃ ᠬᠠᠷᠢᠨ ᠡᠨᠡ ᠬᠥᠲᠥᠯᠵᠦ ᠶᠠᠪᠤᠭᠠ ᠪᠠᠷᠰ ᠤ᠋ᠨ ᠬᠥᠯ ᠳ᠋ᠦ᠍ ᠴᠢᠳᠥᠷ ᠬᠢᠭᠡᠳ ᠤᠶᠠ ᠭᠡᠵᠦ ᠬᠥᠮᠦᠨ ᠲᠡᠢ ᠶᠠᠷᠢᠵᠤ ᠪᠠᠢᠭᠠ ᠮᠠᠶᠢᠭ ᠦᠵᠡᠭᠦᠯᠦᠭᠡᠳ ᠬᠠᠰᠬᠢᠷᠤᠭᠠᠳ ᠪᠠᠢᠭᠠᠷᠠᠢ》 ᠭᠡᠵᠦ ᠭᠡᠨᠡ᠃
ᠬᠦᠦ ᠠᠴᠢᠲᠤ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡᠨ ᠦ᠌ ᠪᠡᠨ ᠬᠡᠯᠡᠭᠰᠡᠨ ᠶᠣᠰᠣᠭᠠᠷ ᠪᠦᠭᠦᠳᠡ ᠶ᠋ᠢ ᠬᠡᠯᠡᠵᠦ ᠬᠠᠰᠬᠢᠷᠴᠤ ᠭᠠᠷᠴᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠡᠭᠦᠨ ᠢ᠋ ᠪᠠᠷᠰ ᠰᠣᠨᠣᠰᠤᠩᠭᠤᠲᠠ ᠪᠠᠨ ᠠ ᠵᠠ ᠲᠡᠭᠡᠵᠦ ᠯᠡ ᠲᠠᠭᠠᠷᠠᠨᠠ᠃ ᠥᠭᠡᠳᠡ ᠦᠭᠡᠢ ᠮᠠᠭᠤ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠨᠠᠮᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠮᠡᠬᠡᠯᠡᠭᠰᠡᠨ ᠪᠠᠢᠨᠠ ᠭᠡᠳ ᠪᠠᠢᠳᠠᠭ ᠬᠤᠷᠳᠤ ᠪᠠᠷ ᠢ᠋ᠶ᠋ᠠᠨ ᠡᠷᠭᠢᠭᠡᠳ ᠳᠠᠪᠬᠢᠬᠤ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠲᠡᠭᠦᠨ ᠦ᠌ ᠬᠠᠷᠠᠢᠯᠲᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠭᠦᠢᠴᠡᠬᠦ ᠦᠭᠡᠢ ᠴᠢᠷᠦᠭᠳᠡᠵᠦ᠂ ᠬᠣᠭᠣᠯᠠᠢ ᠨᠢ ᠪᠣᠭᠣᠭᠳᠠᠬᠤ ᠳ᠋ᠠᠭᠠᠨ ᠰᠢᠲᠦ ᠠᠮᠠ ᠨᠢ ᠢᠷᠵᠠᠢᠵᠤ᠂ ᠠᠷᠠᠢ ᠭᠡᠵᠦ ᠠᠮᠢ ᠭᠣᠣᠯ ᠲᠠᠢ ᠶᠠᠪᠤᠬᠤ ᠶ᠋ᠢ ᠪᠠᠷᠰ ᠬᠠᠷᠠᠭᠠᠳ᠂《ᠠ ᠨᠠᠮᠠ ᠶ᠋ᠢ ᠢᠩᠭᠢᠵᠦ ᠶᠠᠪᠤᠬᠤ ᠶ᠋ᠢ ᠢᠩᠭᠢᠵᠦ ᠠᠶᠤᠵᠤ ᠰᠠᠨᠳᠤᠷᠴᠤ ᠶᠠᠪᠤᠬᠤ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠡᠨᠡ ᠮᠠᠭᠤ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠪᠠᠰᠠ ᠳᠣᠭᠣᠭᠢ ᠬᠢᠵᠦ ᠢᠨᠢᠶᠡᠨᠡ ᠭᠡᠨᠡ ᠭᠡᠳ ᠪᠦᠷ ᠬᠤᠷᠳᠤᠨ ᠵᠢᠭᠤᠲᠠᠬᠤ ᠳ᠋ᠤ᠌ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠲᠡᠰᠬᠡᠯ ᠦᠭᠡᠢ ᠪᠣᠭᠣᠵᠤ ᠦᠬᠦᠵᠦ ᠭᠡᠨᠡ᠃ ᠠᠷᠭᠠᠲᠤ ᠤᠯᠠᠭᠠᠨ ᠦᠨᠡᠭᠡᠨ ᠦ᠌ ᠠᠴᠢ ᠪᠠᠷ ᠠᠷᠰᠯᠠᠨ᠂ ᠪᠠᠷᠰ᠂ ᠴᠢᠨᠣᠠ ᠠ᠋ᠴᠠ ᠰᠠᠯᠤᠭᠰᠠᠨ ᠬᠦᠦ ᠠᠶᠤᠬᠤ ᠠᠶᠤᠯ ᠦᠭᠡᠢ ᠠᠮᠤᠷ ᠰᠠᠢᠬᠠᠨ ᠵᠢᠷᠭᠠᠵᠤ ᠭᠡᠨᠡ᠃
ᠦᠰᠦᠭ ᠬᠠᠳᠠᠭᠴᠢ᠄ ᠠᠯᠲᠠᠨᠴᠢᠮᠡᠭ
ᠦᠰᠦᠭ ᠠᠮᠢᠯᠠᠭᠤᠯᠤᠭᠴᠢ᠄ ᠠᠯᠲᠠᠨᠴᠢᠮᠡᠭ
ᠬᠢᠨᠠᠭᠴᠢ᠄ ᠭᠦᠩᠭᠠᠷ
Аргат улаан үнэг
Эрт урьдын цагт нэг хоосон ядуу хүү оготно, зурманд урхи тор зүүж түүгээрээ амьдардаг байжээ. Тэгтэл нэг өдөр оготно зурам агнаж яваад түр амран сууж байтал гэнэт нэг улаан үнэг хар гүйхээрээ давхиж ирээд тэр хүүгийн хормой доогуур шурган орж “За намайг хайж яваа олон морьтой хүн хүрч ирээд Үнэг хаачив гэж асуувал аль хэдийнээ тэр хамар дээгүүр даваад явчихсан гэж хэлээрэй” гээд хүүгийн хормой доогуур улам нуугдан оров гэнэ.
Гэтэл түүнийг хайсан бололтой буу саадаг агссан олон морьтой хүмүүс хойноос нь давхин ирээд нөгөө хүүгээс "нэг том улаан үнэг хаачив, түүнийг харав уу " гэж асуухад хүү үнэгний хэлсэн ёсоор нэг үнэг аль хэдийн тэр хамар дээгүүр даваад явчихсан. Одоохон явбал гүйцнэ гэхэд тэр улсууд мориныхоо амыг ч татах завдалгүй тэр чигээрээ үнэгний хойноос давхин явцгаав гэнэ.
Нөгөө хүүг босоод явахад үнэг ийн хэлж гэнэ. За та миний амийг аргагүй аварлаа харин ачийг танд заавал хариулах болно. Тэгэхдээ: Таны аж амьдрал хэр зэрэг билээ? гэж асуухад нөгөө хүү нь оготно зурмыг тороор барьж амь зуудаг хүн гэж үнэн байдлаа хэлж гэнэ. Одоо үед оготно зурам ч юу базаах вэ дээ харин чонын арьс үнэтэй шүү дээ. Иймд чоно алж арьсыг нь цай тамхи янз бүрийн зүйлээр худалдана уу гэхэд хүү тэр ямар зүг байх вэ? харин миний урхинд орж надад алагдах тийм чоно хаанаас байх вэ дээ гэж хэлэхэд Та наад бүсэндээ байгаа хонхыг миний хүзүүнд зүүж өгнө үү гэж гуйхад нь хүү бүсэндээ байсан хонхыг тэр үнэгний хүзүүнд зүүж өгчээ.
Үнэг тэр өдрөө цааш давхиад янз бүрийн араатан амьтдын дэргэдүүр явж байтал чоно дайралдаад үнэг чи энэ хөөрхөн юм хаанаас олоод зүүчихээв наадах чинь яадаг юм бэ гэж асуухад нь энэ юмыг олоход тийм төвөгтэй биш энэ булгийн мөсөн дээр өдөр шөнөгүй оцойгоод суучихлаар нэг өвгөн хүрч ирээд хүзүүнд нь зүүгээд өгдөг юм гэжээ. Намайг оцойж суухаар зүүж өгөх болов уу гэж асуухад нь Надад өгсөн юм танд өгөлгүй яах вэ гэж үнэг хэлэв. Чоно хүзүүндээ хонх олж зүүхээр тэр булаг чинь хаана байдаг юм гэж лавлан асууж аван үлджээ. Үнэг ийн чонод хэлснийхээ дараа хүүд хүрч ирээд За маргааш өглөө энэ булгийн мөсөн дээр нэг чоно бөгсөөрөе наалдчихсан байх вий. Түүнийг очиж цохиж алаад арьсыг нь авч цай идэх юмнаас өгөөрэй гэж хэлээд явжээ.
Хүү маргааш өглөө нь юу магад гэж бодоод булгийн наахан мод бариад явж байтал нээрэн булгийн мөсөн дээр нэг чоно оцойгоод сууж байхыг хараад түргэн түргэн алхсаар очиход нь тэр чоно миний хүзүүнд хонх зүүж өгөх хүн ирж яваа болов уу гэж санаад цааш зугатах гээд ухасхийтэл бөгс нь мөсөнд наалдчихсан байжээ. Тэгэхийн хооронд хүү түүнийг цохиж алаад чонын арьсыг худалдаж цай тамхи зэрэг юмнаас өгч гэнэ. Гэтэл хүүгийн оршин суудаг тэр нутагт арслан барнаас эхлэн янз бүрийн араатан амьтан их байдаг тул бартай ууланд гарч ан хийхээр гарсан боловч баранд идүүлчихсэнгүй арай чамай гэртээ иржээ. Тэгээд нэг өдөр оготно зурам агнаж явтал арслан дайралдаад чамайг иднэ гэхэд нь гайхахдаа За хоёулаа эрийн гурван наадмаар наадаад хэн дийлсэн маань нөгөөгөө идье гэж тохиролцоод цаашаа явж байтал аргат улаан үнэгтэй дайралджээ.
Тэгээд түүнд За би арслан баранд идүүлчих гээд огт болохоо байлаа. Одоо хаачдаг юм билээ гээд мөн арслантай дайралдаж энэ удаа ингэж хэлээд арайхийн амьд гарлаа гэхэд тэр чинь зөв. Харин маргааш очоод түүнтэй ямар ямар аргаар хэрхэн наадах вэ гэж ярилц. Хэрэв тэгээд зөвшөөрөх юм бол хоёулаа цагаан чулуунаас базъя, усгүй газраас ус гартал дэвсэе, ургаа модыг үндэсээр нь булга татаж унагая гэж хэлээд ир. Хэрэв үүнийг зөвшөөрвөл би аргыг нь зааж өгье гэжээ. Тэгээд маргааш нь үнэгний хэлсэн ёсоор арслантай очиж уулзаад хоёулаа ийм гурван зүйлээр ингэж бяраа үзье гэхэд арслан тэгье гэж зөвшөөрөөд үлдэж. Хүү аргат улаан үнэгэндээ ирж бид яг хэлсэн ёсоор чинь ярилцан тохиров. Одоо яахав гэж хүү асуужээ.
Тэгэхэд нь аргат улаан үнэг за одоо нэг довыг аятайхан хонхойлж ухаад дор нь гүзээнд ус хийж тавиад буцаагаад шороогоор нь булчих. Бас нэг модыг үндэсийг нь гартал ухаж булга татаж аваад дор нь эргүүлээд хуучин янзаар нь аятайхан булчих мөн нэг шувууны өндөг олж тэр довынхоо ойролцоо тавьчих гэжээ. Хүү тэр ёсоор нь нэг дов аятайхан авч доод газрыг нь ухаж гүзээтэй ус хийж тавиад, нэг модыг үндсээр нь ухаж булга аваад буцааж тавиад хуучин байдлаар нь булаад, нэг шувууны өндөг олж довныхоо дэргэд тавьжээ. Тэгээд болзоотой өдрөө арслан хүү хоёр уулзаж гэнэ. Тэгээд урьдаар хэн бяраа үзүүлэх вэ гэхэд нь та үзүүл гэж арслан хэлжээ.
Өнчин хүү гүзээтэй ус хийсэн довон дээрээ ирээд дэвстэл дов цөмөрч дороос нь ус дээшээ оргилжээ. Шувууныхаа өндөгийг базтал бас түүнээс шүүс гарчээ. Модыг хэвгий тал руу нь алгадтал үндсээрээ булга үсэрчээ. Гэтэл арслан өдөржингөө дэвссэн боловч хонхойно уу гэхээс ус ер гарсангүй. Бас дараа нь модноос арслан татахад дундуураа хугарахаас үндсээрээ булгарсангүй гэнэ. Тэгэхээр нь аа энэ чинь үнэхээр хүчтэй амьтан юм байна. Би энэ хүнээс хүч дутуу болох нь мэдээжийн хэрэг болов гэж арслан шантарч. Нутагтаа очоод баранд энд нэг сүрхий бяртай хүн байна. Түүнийг би лав хүчрэхгүй юм байна. Чи яадаг бол нэг оролдохгүй юу гэж хэлэхэд нь: Бар за тэгье гэж хэлжээ. Тэгээд байж байтал чоно бас бартай уулзаж тэр хүн миний нэг анд найзыг мөсөн дээр сууж байтал нь бас модоор цохиж алсан юм. Тэр муу хүүд тийм их бяр чадал байхгүй хоёулаа очье гэхэд нь бар ээ мэдэхгүй тэр чинь арслантай эрийн гурван наадам хийгээд түүнийг дийлсэн гэсэн юм шүү. Би ч хувьдаа итгэхгүй байна гэж хэлжээ. Хэрэв та нар надад итгэхгүй байгаа бол хоёулаа хүзүүгээрээ холбоод очьё гэж чоно хэлжээ.
Тэгээд барыг дагуулж хүүгийнд очихоор шийджээ. Гэтэл аргат улаан үнэг үүнийг мэдээд. За хөө эндээс чоно бар хоёр холбоотой ирэх байх шүү чи огт хэнэггүй. Өрт муу чоно чи ганц муу бар хөтлөөд ирэх шив. Урд уулнаас алсан барын гуя хойд уулнаас алсан арслангийн өвчүү хоёрыг чононд чанаж өг. Энэ хөтөлж яваа барыг хөлд нь чөдөр хийгээд уя гэж хүнтэй ярьж байгаа юм шиг хашгирч байгаарай гэж xүүд хэлжээ. Тэгээд хүү чоно бар хоёрын ирэх бараанаар. Чоно нэг муу бар хөтлөөд ирж явах шиг байна. Түүнд урд уулнаас алсан барын гуя хойд уулнаас алсан арслангийн өвчүү хоёрыг чанаж өгөөрөй. Харин хөтөлж ирсэн баранд нь ногт чөдөр хийгээд хурдхан шиг уяарай, гэж хэлэхийг бар сонсонгуутаа. За тэгнээ гэж хэлээд байдаг хурдаараа буцан давхихад нь түүний харайлтыг чоно гүйцэхгүй боогдохдоо айж ам нь ярзайж арайхийж явахыг бар эргэж хараад миний айж сандарч явахад чи бас доог тохуу хийнэ ээ гэж уур нь улам хүрч том том харайгаад явтал чоно боож үхжээ. Арслан бар хоёрыг айлгаж явуулснаас хойш айх юм байхгүй амар сайхан жаргажээ.
Гэтэл түүнийг хайсан бололтой буу саадаг агссан олон морьтой хүмүүс хойноос нь давхин ирээд нөгөө хүүгээс "нэг том улаан үнэг хаачив, түүнийг харав уу " гэж асуухад хүү үнэгний хэлсэн ёсоор нэг үнэг аль хэдийн тэр хамар дээгүүр даваад явчихсан. Одоохон явбал гүйцнэ гэхэд тэр улсууд мориныхоо амыг ч татах завдалгүй тэр чигээрээ үнэгний хойноос давхин явцгаав гэнэ.
Нөгөө хүүг босоод явахад үнэг ийн хэлж гэнэ. За та миний амийг аргагүй аварлаа харин ачийг танд заавал хариулах болно. Тэгэхдээ: Таны аж амьдрал хэр зэрэг билээ? гэж асуухад нөгөө хүү нь оготно зурмыг тороор барьж амь зуудаг хүн гэж үнэн байдлаа хэлж гэнэ. Одоо үед оготно зурам ч юу базаах вэ дээ харин чонын арьс үнэтэй шүү дээ. Иймд чоно алж арьсыг нь цай тамхи янз бүрийн зүйлээр худалдана уу гэхэд хүү тэр ямар зүг байх вэ? харин миний урхинд орж надад алагдах тийм чоно хаанаас байх вэ дээ гэж хэлэхэд Та наад бүсэндээ байгаа хонхыг миний хүзүүнд зүүж өгнө үү гэж гуйхад нь хүү бүсэндээ байсан хонхыг тэр үнэгний хүзүүнд зүүж өгчээ.
Үнэг тэр өдрөө цааш давхиад янз бүрийн араатан амьтдын дэргэдүүр явж байтал чоно дайралдаад үнэг чи энэ хөөрхөн юм хаанаас олоод зүүчихээв наадах чинь яадаг юм бэ гэж асуухад нь энэ юмыг олоход тийм төвөгтэй биш энэ булгийн мөсөн дээр өдөр шөнөгүй оцойгоод суучихлаар нэг өвгөн хүрч ирээд хүзүүнд нь зүүгээд өгдөг юм гэжээ. Намайг оцойж суухаар зүүж өгөх болов уу гэж асуухад нь Надад өгсөн юм танд өгөлгүй яах вэ гэж үнэг хэлэв. Чоно хүзүүндээ хонх олж зүүхээр тэр булаг чинь хаана байдаг юм гэж лавлан асууж аван үлджээ. Үнэг ийн чонод хэлснийхээ дараа хүүд хүрч ирээд За маргааш өглөө энэ булгийн мөсөн дээр нэг чоно бөгсөөрөе наалдчихсан байх вий. Түүнийг очиж цохиж алаад арьсыг нь авч цай идэх юмнаас өгөөрэй гэж хэлээд явжээ.
Хүү маргааш өглөө нь юу магад гэж бодоод булгийн наахан мод бариад явж байтал нээрэн булгийн мөсөн дээр нэг чоно оцойгоод сууж байхыг хараад түргэн түргэн алхсаар очиход нь тэр чоно миний хүзүүнд хонх зүүж өгөх хүн ирж яваа болов уу гэж санаад цааш зугатах гээд ухасхийтэл бөгс нь мөсөнд наалдчихсан байжээ. Тэгэхийн хооронд хүү түүнийг цохиж алаад чонын арьсыг худалдаж цай тамхи зэрэг юмнаас өгч гэнэ. Гэтэл хүүгийн оршин суудаг тэр нутагт арслан барнаас эхлэн янз бүрийн араатан амьтан их байдаг тул бартай ууланд гарч ан хийхээр гарсан боловч баранд идүүлчихсэнгүй арай чамай гэртээ иржээ. Тэгээд нэг өдөр оготно зурам агнаж явтал арслан дайралдаад чамайг иднэ гэхэд нь гайхахдаа За хоёулаа эрийн гурван наадмаар наадаад хэн дийлсэн маань нөгөөгөө идье гэж тохиролцоод цаашаа явж байтал аргат улаан үнэгтэй дайралджээ.
Тэгээд түүнд За би арслан баранд идүүлчих гээд огт болохоо байлаа. Одоо хаачдаг юм билээ гээд мөн арслантай дайралдаж энэ удаа ингэж хэлээд арайхийн амьд гарлаа гэхэд тэр чинь зөв. Харин маргааш очоод түүнтэй ямар ямар аргаар хэрхэн наадах вэ гэж ярилц. Хэрэв тэгээд зөвшөөрөх юм бол хоёулаа цагаан чулуунаас базъя, усгүй газраас ус гартал дэвсэе, ургаа модыг үндэсээр нь булга татаж унагая гэж хэлээд ир. Хэрэв үүнийг зөвшөөрвөл би аргыг нь зааж өгье гэжээ. Тэгээд маргааш нь үнэгний хэлсэн ёсоор арслантай очиж уулзаад хоёулаа ийм гурван зүйлээр ингэж бяраа үзье гэхэд арслан тэгье гэж зөвшөөрөөд үлдэж. Хүү аргат улаан үнэгэндээ ирж бид яг хэлсэн ёсоор чинь ярилцан тохиров. Одоо яахав гэж хүү асуужээ.
Тэгэхэд нь аргат улаан үнэг за одоо нэг довыг аятайхан хонхойлж ухаад дор нь гүзээнд ус хийж тавиад буцаагаад шороогоор нь булчих. Бас нэг модыг үндэсийг нь гартал ухаж булга татаж аваад дор нь эргүүлээд хуучин янзаар нь аятайхан булчих мөн нэг шувууны өндөг олж тэр довынхоо ойролцоо тавьчих гэжээ. Хүү тэр ёсоор нь нэг дов аятайхан авч доод газрыг нь ухаж гүзээтэй ус хийж тавиад, нэг модыг үндсээр нь ухаж булга аваад буцааж тавиад хуучин байдлаар нь булаад, нэг шувууны өндөг олж довныхоо дэргэд тавьжээ. Тэгээд болзоотой өдрөө арслан хүү хоёр уулзаж гэнэ. Тэгээд урьдаар хэн бяраа үзүүлэх вэ гэхэд нь та үзүүл гэж арслан хэлжээ.
Өнчин хүү гүзээтэй ус хийсэн довон дээрээ ирээд дэвстэл дов цөмөрч дороос нь ус дээшээ оргилжээ. Шувууныхаа өндөгийг базтал бас түүнээс шүүс гарчээ. Модыг хэвгий тал руу нь алгадтал үндсээрээ булга үсэрчээ. Гэтэл арслан өдөржингөө дэвссэн боловч хонхойно уу гэхээс ус ер гарсангүй. Бас дараа нь модноос арслан татахад дундуураа хугарахаас үндсээрээ булгарсангүй гэнэ. Тэгэхээр нь аа энэ чинь үнэхээр хүчтэй амьтан юм байна. Би энэ хүнээс хүч дутуу болох нь мэдээжийн хэрэг болов гэж арслан шантарч. Нутагтаа очоод баранд энд нэг сүрхий бяртай хүн байна. Түүнийг би лав хүчрэхгүй юм байна. Чи яадаг бол нэг оролдохгүй юу гэж хэлэхэд нь: Бар за тэгье гэж хэлжээ. Тэгээд байж байтал чоно бас бартай уулзаж тэр хүн миний нэг анд найзыг мөсөн дээр сууж байтал нь бас модоор цохиж алсан юм. Тэр муу хүүд тийм их бяр чадал байхгүй хоёулаа очье гэхэд нь бар ээ мэдэхгүй тэр чинь арслантай эрийн гурван наадам хийгээд түүнийг дийлсэн гэсэн юм шүү. Би ч хувьдаа итгэхгүй байна гэж хэлжээ. Хэрэв та нар надад итгэхгүй байгаа бол хоёулаа хүзүүгээрээ холбоод очьё гэж чоно хэлжээ.
Тэгээд барыг дагуулж хүүгийнд очихоор шийджээ. Гэтэл аргат улаан үнэг үүнийг мэдээд. За хөө эндээс чоно бар хоёр холбоотой ирэх байх шүү чи огт хэнэггүй. Өрт муу чоно чи ганц муу бар хөтлөөд ирэх шив. Урд уулнаас алсан барын гуя хойд уулнаас алсан арслангийн өвчүү хоёрыг чононд чанаж өг. Энэ хөтөлж яваа барыг хөлд нь чөдөр хийгээд уя гэж хүнтэй ярьж байгаа юм шиг хашгирч байгаарай гэж xүүд хэлжээ. Тэгээд хүү чоно бар хоёрын ирэх бараанаар. Чоно нэг муу бар хөтлөөд ирж явах шиг байна. Түүнд урд уулнаас алсан барын гуя хойд уулнаас алсан арслангийн өвчүү хоёрыг чанаж өгөөрөй. Харин хөтөлж ирсэн баранд нь ногт чөдөр хийгээд хурдхан шиг уяарай, гэж хэлэхийг бар сонсонгуутаа. За тэгнээ гэж хэлээд байдаг хурдаараа буцан давхихад нь түүний харайлтыг чоно гүйцэхгүй боогдохдоо айж ам нь ярзайж арайхийж явахыг бар эргэж хараад миний айж сандарч явахад чи бас доог тохуу хийнэ ээ гэж уур нь улам хүрч том том харайгаад явтал чоно боож үхжээ. Арслан бар хоёрыг айлгаж явуулснаас хойш айх юм байхгүй амар сайхан жаргажээ.
